Herman Schaepman
img
Mijn wieg stond in ’s-Hertogenbosch waar ik in 1967 ben geboren. De jongste uit een gezin van 5 kinderen. Geleidelijk aan is mijn roeping gerijpt. Het was een inzicht dat ik eigenlijk al jaren onbewust/bewust in mij meedroeg. Ik ben niet meer piepjong en heb mijn priesterwijding ontvangen in 2015 door bisschop Hurkmans.

Een late roeping! Of misschien laat antwoord! Na met plezier verschillende jaren in de hotel- en toeristenindustrie te hebben gewerkt, ook soms tot in het verre buitenland, groeide bij mij de sterke overtuiging: ik zou graag het geloof in de God van Jezus en in zijn Boodschap van liefde gestalte willen geven.

Een beslissend keerpunt was daarom mijn vier-en-een-half jarige verblijf als lekenmissionaris in de sloppenwijken van Mbikko, in Oeganda, Afrika. De armste der armen bijstaan in hun nood, met hen heel levendig je geloof in Christus vieren; samen met hen, blij en ongecompliceerd, het Evangelie beleven, dat deed mij goed. Het sterkte mij in mijn eigen geloof.

Steeds meer groeide bij mij tevens het besef dat, wat de “missie” betreft, in de loop der jaren de rollen zijn omgedraaid. Oeganda een missieland? Zeker niet, als je het vergelijkt met Nederland, omdat de geloofsbeleving ginds zeer bloeiend is.

Afgelopen drie-en-een-half jaar heb ik mij vol enthousiasme ingezet in de St. Petrus Parochie (Boekel, Odiliapeel, Uden, Venhorst, Volkel en Zeeland). Per 1 februari 2019 heeft mgr. De Korte mij benoemd tot kapelaan in ’s-Hertogenbosch. Van harte zet ik mij in voor de parochies Heilige Johannes Evangelist en H. Maria. Samen met u op weg, want ondanks al de veranderingen die het leven met zich meebrengt is:

“Jezus Christus dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid.” (Hebr. 13:8)
Vragen over dit onderwerp, Reageer dan hier